muziek

100 x 100 geüpdatet

Het is alweer bijna zes jaar geleden dat ik op het idee kwam om honderd dagen lang elke dag honderd woorden te schrijven over een voor mij dierbaar album. Daar begon ik mee op 23 september 2010, zodat ik tot precies de laatste dag van het jaar door kon gaan.

De afgelopen tijd heb ik de lay-out weer op orde gemaakt (die was wat versleten nadat ik het uiterlijk van dit blog meerdere keren veranderd had), zodat het er weer mooi uitziet. De stukjes zijn hier allemaal te vinden. En er hoort een Spotify-playlist bij, die ik ook heb geüpdatet, omdat artiesten als The Beatles, Pink Floyd en Oasis inmiddels ook beschikbaar zijn.

Ten slotte: er is destijds ook een ebook van gemaakt door mijn uitgeverij, De Arbeiderspers. Dat ebook heb ik ook weer opgesnord. Je kunt het hier gratis downloaden.

Aside
muziek

It sung like a violent wind
That our memories depend
On a faulty camera in our minds

And I knew that you were truth
I would rather loose
Than to have never lain beside at all

Death Cab for Cutie – What Sarah Said

Quote
andermans boeken

Kafka

Toen ik donderdagmiddag van de Ferdinand Bolstraat, waar ik koffie had gedronken, naar het Roelof Hartplein liep, kwam ik langs een tweedehandsboekenwinkeltje. Als vanzelf gingen mijn ogen langs de ruggen van de boeken die buiten in een kist stonden. In de hoek lagen een paar Salamander-pockets bij elkaar, en mijn oog viel op Een hongerkunstenaar en andere verhalen van Franz Kafka.

Ik heb nog nooit een boek van Kafka gelezen. Maar via mijn fascinatie voor Elliott Smith kwam ik een paar jaar geleden dit specifieke werk eens op het spoor – de getroebleerde muzikant zou zich hebben laten beïnvloeden door het verhaal over de hongerkunstenaar -, dus ik wilde dit boekje wel hebben. Ten tweede kostte het slechts drie euro, en ten derde paste het bij wie ik op dat precieze moment wilde zijn, geloof ik. Eerst wat zitten schrijven in een Amsterdams koffietentje en dan onderweg naar een afspraak, terwijl de zon schijnt, een tweedehands Kafka kopen, het papier goudgeel getekend door de tijd en “Sonja Bult, 10-12-76” met vulpen op de eerste pagina geschreven. Lees verder

Standard
muziek

Car Seat Headrest

CarSeatHeadrest_ToD_4000-640x640Hier zijn wat gedachten over, of gerelateerd aan, Teens of Denial van de Amerikaanse band Car Seat Headrest. Het is wat mij betreft het beste album van de eerste helft van 2016.

1. Ja, Radiohead heeft óók een nieuw album. Op de dag dat het verscheen, besloot ik weer eens mijn volledige aandacht te geven aan de eerste luisterbeurt. (Want wanneer doen we dat nog?) Dus ik ging gewoon zitten met mijn koptelefoon op en luisterde naar elk nummer. Het is hun beste album sinds In Rainbows uit 2007. Ik heb het idee dat sommige nummers zich nog steeds niet helemaal aan me hebben laten horen, ondanks dat ik er nu zo’n vijftien keer naar geluisterd heb. Dat er nog iets onder zit, iets wat zich nog liet laat uitpakken. A Moon Shaped Pool is onvoorstelbaar rijk en veelzijdig.

2. Maar Teens of Denial is dus nog iets beter. Of anders gezegd: het doet me meer. Dat kan ermee te maken hebben dat het een nieuwe band is, waar dus alles nog aan te ontdekken is. Vóór eind mei wist ik dus van niks, en nu is het er elke dag. Is dat niet mooi? Lees verder

Standard
andere dingen

Nobody tells people who are beginners — and I really wish someone had told this to me – that all of us who do creative work, we get into it because we have good taste. But there is this gap. For the first couple years you’re making stuff, it’s just not that great. It’s trying to be good, it has potential to be good, but it’s not. But your taste, the thing that got you into the game, that’s still killer. And your taste is why your work disappoints you. A lot of people never get past this phase. They quit. Most people I know who do interesting, creative work went through years of this. We know our work doesn’t have this special thing that we want it to have. We all go through this. And if you are just starting out or you are still in this phase, you gotta know it’s normal and the most important thing you can do, is do a lot of work. Put yourself on a deadline so that every week you will finish one story. It is only by going through a volume of work that you will close that gap, and your work will be as good as your ambitions.

Ira Glass

Quote
mijn boeken

Eerste versie

Een paar weken geleden, op een woensdagmiddag, zat ik te schrijven bij de HEMA. Ik had een tafeltje aan het raam. Het voornemen was om mijn nieuwe roman die dag met minstens 1500 woorden te laten groeien, maar het ging moeizaam. Slechte metaforen, slechte zinnen, gelul in de leegte. Toch wilde ik doorschrijven, doorschrijven, niet achterom kijken. Kwantiteit nu, kwaliteit later.

Toen zag ik dat een man aan de andere kant van het raam een foto nam. Van mij, mijn scherm, van dat hoekje van de HEMA. Dat vond ik eerst niet erg, hoogstens raar. Maar daarna dacht ik: nu kan hij inzoomen en lezen wat ik geschreven heb.

Ik voel me erg zelfbewust over eerste versies. Dat geldt voor bijna alles wat ik schrijf, maar misschien met deze roman nog wel meer. De eerste versie is niet voor andere ogen bedoeld. Het zijn mijn gedachten, nog niet mijn woorden. Het zijn open zenuwen, die later pas onderdeel worden van een organisme, iets dat lééft en naar buiten mag. Maar nu nog niet. Lees verder

Standard